Zeki Demirkubuz'un filmi Hayat'ı çok zamandır bekliyorduk. ( Son filmi 2016 yılındaydı) Aynı ismi taşıyan fotoğraf sergisini de geçen sene görmüştüm. Masumiyet, Kader filmlerini hatırlatıyordu Hayat. Hatta bağlantılı olduğunu da belirtiyor yönetmen ve sinema eleştirmenleri. Babasının zoruyla evlendirilmek üzere olan Hicran'ın evden kaçması ile başlıyor film. Nişanlısı Rıza ise onu bulabilmek için İstanbul'a gidiyor. Uzun diyalogları, kişinin kendiyle konuşmalarını, sesli düşünceleri seviyorum sinemada, güzel bir metinle tabi. Sanırım beni düşünmeye sevk etmesi en büyük etken. Pek çok taraftan bakmama olanak sağlayan metinleri. Aklıma ilk Yeraltı filminde Engin Günaydın'ın yemek esnasındaki konuşması geldi. ( Çok beğenmiştim Yeraltı'nı) Bu filmde de vardı ama beni yeteri kadar etkiledi diyemem bu kez. Hatta filmi de bu şekilde değerlendirebilirim. İyiydi eski Demirkubuz filmlerinin tadı vardı ama çok da bayıldım diyemem. Oyunculukları beğendim. En beğendiğimse Cem Davran oldu.
Zuhal Olcay'ı sahnede izlemeyi özlemişim. Bir hafta içinde hem müzik yaparken hem tiyatroda oynarken izleyecektim ama ne yazık ki hastalık yüzünden Kel Diva oyununu kaçırdım. Bileti almak için bile o kadar uğraşmıştık halbuki. Konserde çok enerjik ve samimiydi Olcay. Eski şarkılarına da seyircinin ilgisine göre yer vermesi güzel oldu.
Kaçırdığım bir başka oyun ise Aşık Shakespeare'di. İşin bir başka kötü yanı ise araya giren yeni yılla birlikte aldığım ücretin çok daha üstüne çıktı biletler.( Zaten çoktu, arşa ulaştı bazı oyunlar. Bu da başka yazının konusu olsun. )
Yılın son kitabı Cesur Yeni Dünya oldu benim için. Ursula K.Le Guin'in dediği gibi ' endişe çağının başyapıtı'
Ford Tanrı'nın yerini almıştır, duygulardan uzak durulmalıdır artık, teknoloji ise tek gerçeklik kabul edilmektedir. Aile yoz bir kavramdır. Duygusal yakınlıklar, üreme çok uzak zamanlara ait kavramlardır. Mutlu olmak Soma adı verilen hapla çok kolaydır.
'Ne tür bir mutluluk teklif ediliyor ve onu elde etmek için ödememiz gereken bedel ne? '
Kendi distopyasını yaratan bir ütopya denilmekte yazar Aldous Huxley'in kitabı için. Zamyatin'in Biz'i, Huxley'in Cesur Yeni Dünyası Orwell'in 1984'üne uzanıyor.
TV'de izlediklerime yer vermiyorum burada. Şahsiyet'in adını zikredeceğim ama. (2. sezon da yine çok iyiydi.) Finaldeki Pervin Chakar, İklim Tamkan ve Ertan Tekin'den Lo Şivano ile. Son günlerin en çok dinleneniydi.
